... and mayhem

Η ψυχή, λένε, είναι από νερό.
Κι αν η δική μου έπεσε στο ποτάμι, πώς θα την βρω;


Μερικές φορές δεν υπάρχουν λόγια. Δεν υπάρχουν καν στίχοι. Όπως όταν στέκεσαι και κοιτάς μακρυά την χώρα των ερωτευμένων. Όπως όταν ανοίγεις την χούφτα να αποθέσεις την ψυχή σου κι αυτή πέφτει στο κενό. Ύστερα γράφεις ποιήματα, υπογραμμίζεις πως το κενό έχει χρώμα όμορφο και δεν πονά. Κι αν ήταν απόλυτο, ίσως εκεί να βρισκόταν στ' αλήθεια η αρμονία.

Έχει όμως ακόμα οσμές - μια υποψία μονάχα-, από τις οποίες είναι φτιαγμένες οι αναμνήσεις...