| Της ενοχής Διαβάτη του κορμιού μου θα ανάψω ένα καντήλι να φωτίσει το πέρασμά σου και τ' όνομά σου. Ας μού μηνούσες ένα ψέμα ρόδινο… | και της πληγής Διαβάτη της ψυχής μου τα μάτια κλείνω στους ήλιους, που φωτίζουν την μορφή σου και την σιωπή σου. Μού άφησες μια αλήθεια πέτρινη. |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου